Nazwa synagogi pochodzi od rabina Mojżesza Isserlesa, w skrócie zwanego Remu, autora sławnego religijno-prawnego dzieła zatytułowanego Ha-mapa. Bożnicę wzniesiono w 1553 r., została jednak zniszczona przez pożar i odbudowana w roku 1557. Obecny budynek pochodzi z 1829 roku, kiedy to podjęto prace renowacyjne. Podczas II wojny światowej wnętrze synagogi zostało zniszczone i ogołocone z przedmiotów liturgicznych oraz przeznaczone na magazyn sprzętu przeciwpożarowego. Po wojnie synagoga została odrestaurowana, ocalało również kilka oryginalnych elementów jej wyposażenia, miedzy innymi XVI-wieczna skarbona oraz aron ha-kodesz, w którym przechowywana jest Tora. W ściany dziedzińca synagogi wmurowane są tablice upamiętniające ofiary Holokaustu. Do synagogi przylega cmentarz, tzw. Stary Cmentarz, założony w tym samym roku co synagoga i będący jednym z najstarszych w Polsce. W czasie II wojny światowej został on prawie całkowicie zniszczony, a jego teren wykorzystywano jako wysypisko śmieci. Jednym z nielicznych ocalałych elementów jest nagrobek rabina Mojżesza (Remu).